من و شعرهایم

روز و شب می سوزاند آتشی دل مرا

کس باور نخواهد کرد حرفای هر روز مرا

گرچه به دست و پای من قفل اسارت بسته اند

این همه رنج و عذاب نیست سزاوار مرا

عاشقم نیست نیازی به جان دادن تو

این کافیست فقط جواب سلامی ده مرا

تنیده خاطراتت در تارو پودم ای بی وفا

با  بی وفائیهایت دوستت دارم کن قبول  حرف مرا

گشته ام دیوانه در فراق تو

 (آنقدر در عشق تو غرقم که نیست پیدائی مرا)

                                                                                   11/12/78