من و شعرهایم

برای تو سروده ام

به پشت سر می نگرم ، احساس عجیبی مرا فرا می گیرید .

این احساس چیست که اینگونه رنجم می دهد

 یاد بیابان می افتم ؛ بیابان چه فقیرانه به اسمان خیره  شده است .

بوته ها چه نیازمندانه در انتظار بارانند ، ریگ و خاک چه عاشقانه

از امدن باد می خندند و به رقص در می ایند

 اما ای باد و ای خاک بیابان

 از من نخواهید که بی دلیل بخندم ،

 چون صبح ، چشمک زنان شب تنهایی ام را ربود....

·        فرحناز طاهری