انگاه که بگویی دیگر نخواهمش یافت

 

                            عشق را از زندگی خود رانده ای

عشق چنان است که

 

                     هر چه بیشتر ارزانی داری

 

                                                  سرشار تر شود

 

                  وهرگاه  که ان را تنگ در مشت گیری

 

                                                اسانتر از کف رود

پروازش ده تا که پایدار بماند

 

رویاهایت را فرو مگذار

 

                         که بی انان زندگانی را امیدی نیست

 

                                      و بی امید ، زندگی را اهنگی نباشد

 

                                                نسرین بهجتی.....

 

خسته ام

 

من برای تو چی هستم

 

تو دریای خیالت

 

قایقی به گل نشسته ام

 

تو برای من چی هستی

 

حرمت عشق و شکستی

 

بی بهونه عاشقونه

 

تو ذهن ساده من

 

 مثل رویایی نشستی

 

خسته ام خیلی خسته ام

 

بغض این سکوت و بازم

 

 تو ترانه هام شکستم

 

دادم به دستم یادم

 

بی تو من بی پرو بالم

 

حتی تو خاطره هاتم

 

نزدی عشق و به نامم

 

خسته ام خیلی خسته ام

 

بغض این سکوت و بازم

 

تو ترانه هام شکستم

 

خواسمت اینجا بمونی

 

شعر رفتنو نخونی

 

توی اهنگ غم من

 

یه غربی بی نشونی

 

خسته ام خیلی  خسته ام

 

بغض این سکوت و بازم

 

تو ترانه هام شکستم

 

 

 

 

 

شاخه های دستانم را به ضریح اسمان نگاهت گره میزنم

 
اگر این شاخه های پوچ التماس مرا بپذیری

 

حتی برای یک بار غمی نبست من تا ابد

 در حسرت این مهربانی تو خواهم ماند

 

از جاده های پر پیچ و خم عاشقانه های تو می گذرم

 

بدون همسفر بدون همراه

 

بگذار در مسیر رسیدنت گم شوم

 

خوب میدانم که اسمانت مرا بی ستاره نخواهند گذاشت

 

من بی تو در فصل غم و اندوه خود اسیر شده ام

 

توبا بهار خود مرا از بند این سیاهی تلخ جدایی رهایم کن

 

چگونه دوست بدارم تورا

تو به من اواز عشق ورزیدنت را بیاموز

 

تا من انگونه که شایسته دوست داشتنت است تورا بستایم

 

دلم برای قلب دریاییت تنگ شده است

 

برگرد تا با قایقی ازمهر در بیکرانی ان

 

تنها ناخدای عشق تو باشم

 

من با تو خوشم وهرروز

 در نیایش انتظار تو

 

اوای دوباره بودنت را سر می دهم

 

                              تا همیشه

                                         تا دوباره با تو بودن

 

 

 

برای تو سروده ام

 

به پشت سر می نگرم ، احساس عجیبی مرا فرا می گیرید .

 

این احساس چیست که اینگونه رنجم می دهد

 

 یاد بیابان می افتم ؛ بیابان چه فقیرانه به اسمان خیره  شده است .

 

بوته ها چه نیازمندانه در انتظار بارانند ، ریگ و خاک چه عاشقانه

 

از امدن باد می خندند و به رقص در می ایند

 

 اما ای باد و ای خاک بیابان

 

 از من نخواهید که بی دلیل بخندم ،

 

 چون صبح ، چشمک زنان شب تنهایی ام را ربود....

·        فرحناز طاهری

                                                          

 

 

 

 

افسوس ثانیه های بی توبودنم چقدر زود از نظر من می گذرد

 گوئی تو هرگز در کنار من نبوده ای

 

من با این دلهره و با این دلتنگی لحظه های تنهایی خود رابه سختی می گذارانم

 

می دانم که هرگز برنمی خواهی گشت و باید با این باور تلخ دلخوشی های

دل غمگینم را به پایان برسانم

 

اما ناامید از دیدینت هرگز نمی شوم

 

 

من  در تنهایی خود  فکر های  دوباره بودنت را به این

سرعت لحظه سپری خواهم کرد

 

تورا هرگز به دست فراموشی خاطراتم نمی سپارم

 

تو بهترین و نابترین یادمان عشق بی فرجامم هستی

 

تو تا همیشه با من هستی

من امدم

 

وای داشتم دق می کردم

 

راحت شدم

 

دلم واسه همه شما تنگ شده بود باور کنید

 

راستی چند روز دیگه تولد خودم

 

                       هدیه هارو حاضر کنید    

 

از این به بعد جمعه ها شعر می نویسم   و روزهای تعطیل

چون سر کار میرم وقت ندارم اما اگه بتونم تو شب یه سر میام تا

ببینم تو وبلاگم چه خبره

 

همه شمارو دوست دارم

چرا کسی بهم تولد وبلاگم و تبریک نمی گه

 

 

بی چاره من و وبلاگ تنهام

 

 

 

 

ای کاش همیشه همه چیز به تندی رنگ این گل بود اخه همیشه

 

وقتی رنگ گل هر چی تند تر باشه بیشتر مورد توجه

 

 ای کاش همه چیز اون طوری بود که ما می خواستیم

....................................................................

توی اسمون دنیا هرکسی یه ستاره داره چرا وقتی نوبت ماست

 

اسمون جایی نداری

 

واسه من تنهایی درد در هیچ کس و نداشتن

 

هر گل پژمرده ای  روتو کویر سینه کاشتن

 

دیگه باور کردم این و که باید تنها بمونم

تا دم لحظه مردن شعر

 

                         تنهایی رو

 

 خوندن

غریبه ترین احساس

.......................................

چند گاهی است

 

 که از شعرهای بودنم رها شده ام 

 

ا زنفس ِ واژه واژه های

 

سرود قلبم .....

 

من گم شده در هوای خیالاتم

 

من بی باور بودن در

 

وجود رویاهایم

 

نوشته هایم چوم گلی بی بو ست

 

و حرف های من

 

 چون درختی بی میوه

 

در این تنگنا

 

در این هجوم نفس گیر

 

در این طلاطم بی دریغ

 

غریبانه ترین احساس

 

  در من نهفته است

 

نا شناخته ترین افکار

 

 من د ربرزخی

 

 اندوهگین جا مانده ام

 

 من در ورطه بودن و فنا

 

 وا مانده ام

 

یاری رسانی  نیست

 

همه غریبه اند

 

همه سایه های توهم

 

یک کابوس شبانه اند

 

««ای کاش در خلاء خود را

 

پیدا کنم»

 

انجا تنها من

 

 هستم و هیچ

 

هیچ یعنی نگاه های

 

بی انتظار ......؟!!

 

و در این گستره درد

چگونه پورشورترین

 

ترانه و اشتیاق را در

 

خود بشناسم؟؟؟؟؟

 

دریا

.....................................

 

در دلم گوی  حس زیبای نهفته

 

حس دریای ابی احساسی نهفته

 

بی نظیر چون ساحلش

 

 بیکران چون ابی اش

 

من رها شدحم ز موجش

 

من غوطه ور ز عمقش

 

ای کاش دریا در دلم میبودی

 

ای کاش دریا در دلها بودی

 

جز دلم در چشمم نشستی

 

سیل موجی در ان دیده نشاندی

 

اما هنوز دریا توزیبای

 

واسه تنهای من یه دنیایی

 

در دلم گوی تو نهفتی

حس  ابی   در من

 

تو بخشیدی

 

 

 

 

سلام دوستان

 

 اینابار نوشته ام را با شعری از دریا آغاز کردم که اونم بی دلیل نیست و دلیلش اینکه من تازه گی از کنار دریا برگشتم و اگر بدونید کنار دریابودن در من چه نیروی رها کرده شما هم به من میپیوندی . در مورد این حسم اگه میخواین بدونید مطلب رو در اون وبلاگم نوشته ام یعنی همین وبلاگ در خود فرورفته . خواهش میکنم برین و بخونید چون مطمئن هستم شما هم از خوندنش مهمین حس منرو پیدا میکنید البته امیداورم که این جوری به شه

راستی نظر در مورد شعرم تو همین وبلاگ بزاریم ودر مورد مطلب هم در در اون وبلاگی که رفتین بزارین .ممنونم از شما دوستان خوبم..

 

دلم به خدا واسه همه شما تنگ شده بود

 

 

وای امروز بعد از مدتی دل به دریای نوشتن زدم

 

 اخه فکر کنم یه 2  ماهی هست

 

از وقتی که دیگه به اینترنت نیامدم میگذره درست توی

 

همین مدته که اصلا ننوشتم دلم واسه نوشتن

 

واسه شعر گفتن واسه شما واسه همه تنگ شده و واسه وبلاگای عزیزم تنگ شده واسه همه

 

 دوستای خوبم که من ُّ توی دنیای وبلاگم تنها نزاشتن

 

 بخصوص واسه(امیر«عاشق دل تنهای خودم» -«واسه اقا رضا دوست خوبم»

 

  وحتی شما که الان دارین این مطلب رو میخونین) دلم واسه

 

 همه ی شما که توی این مدتی که من نبودم امدین و برام پبغام گذاشتین.  اگه بدونین چقدر

 

  واسه کسی که توی دنیا که تنها است و هیچ چیز به اندازه ی این وبلاگ و نوشتن نمی تونه تنهای

 

 اونو بفهمه دور بودن سختِ  شاید باور نکنین که من هیچ دلخوشی به اندازه ی این وبلاگ ندارم

 

 تا الان تمام این تنهایی هارو با اون پر کردم .

 

خدارو شکر میکنم که باز این فرصت به من دست داد

 

 تا دوباره به وبلاگم بپیوندم و از این مهمتر اینکه

 

 باز بتونم از این طریق باشما دوستای خوبم رابطه برقرار کنم

 

 ای کاش میشد صدای شمارو هم بشنوم ای کاش......!!!!!!

 

همه ی شمارو دوست دارم باورکنید

 

صبر

...................................

 

روز ها دور از همه در نظر من

 

سخت ترین روز های دنیای من

 

چه تحمل دارداین دل تنهای من

 

چه صبری دارد این افکار من

 

روز دیدن به گمانم همین نزدیک

 

ماست روز دیدن  روز بودن من

 

زیر بارون دیدن ارزو دعای من

 

نگاه به اسمان رویا چشمای من

 

میرسد نوید دیدار به گوش من

 

گرم لمس احساس دستای من

{{{{{{{{{

دیده هر شب پر ز اشک

 

کین چه احوالیست در من ریشه زد

 

حال و حس عاشقی از من برید

 

عشق هم از من گسست در من شکست

 

رفت یاد انکه بود دلدار من

 

خواب و رویا کی گرفت

 

از فکر من از یاد من

 

روزگارم تیره و افسرده شد

 

گل ز اه سرد من پژ مرده شد

 

خنده شاید میکنم اما به خود

 

گریه هم زین درد بر احوال خود

 

من همه بود و نبودم رنگ باخت

 

عمق جانم با همه تلخی بساخت

 

من دگر کی رنگ شادی خواهم دید

 

از جفا و بی وفایی گشتم سیر

 

روبه روی کعبه بنشستم باز

 

فکر وروحم تشنه ی رازونیاز

 

خسته ام باری خدایا خسته ام

 در هوای یاد او من رفته ام

 

جز تو هیچ همدم و همرازی

 

 ندارم ز خلوتم

 

می خورم غم از جور

 

 این فلک در خلوتم

 

رفت یاد انان که با رنگ وریا

 

در حصار من کشیدن رنگ سیا

 

دست من چون هروز بهر نیاز

 

ندارد کسی که چون

 

 تو کند سویش دراز

 

مدد خواهم ز توای

 

 خواستگاه بی کسان

 

جز تو هیچ نشناسم

 

 خدای ای خدای مهربان

 

ببر از قلب من همه رنج و عذاب

 

محتاج سکوتم چون

 

تشنه ای به یه قطره اب

 

دلم عشقی میخواد عشقی حقیقی

 

نه خواب و خیال نه عشق مجازی

برس به دام نمی خواهم

 

 که باز تنها بمانم

 

یا که در تنهاییم

 

بی کس بمیرم

 

 بین این همه غم و غصه امشب

 

خدایا من ِ تنها تو را کم دارم امشب

 

{{{{{{{{{{{{{

 

 

روزی با رفتنت شدم در تنها ی تنهاترین تنها

اما انگار سهم من همیشه این بود تنهایی

حس زیباییست

اما سخت است

اما این دروغ است

                          فریام را بشنو

 

بی تو هر گز تنها نیستم

 

تو میگفتی که پا ندارم واسه رفتنم

 

تو میگفتی که خسته از رفتن ُرفتنم

 

حالا که تورودیدم رسیدوقت موندنم

 

تو تنها دلیلی واسه دوباره موندم

 

میگفتی تنم شکسته از غربت راه

 

چشام پر از غبارِ بنشسته تو راه

 

تو میگفتی ترانم بی تو بی سازه